بهار فناوری
سازه نگهبان خرپایی: راهنمای کامل مزایا، معایب این روش پایدارسازی

سازه نگهبان خرپایی: راهنمای کامل مزایا، معایب این روش پایدارسازی

در پروژه های عمرانی، یکی از چالش‌ های بزرگ، تأمین پایداری و ایمنی دیواره‌ های گود و حفاری است. اگر دیواره گود ریزش کند، خسارت های مالی و ایمنی زیادی ممکن است رخ دهد. اینجا است که نقش سازه های نگهبان و روش های پایدارسازی گود و اهمیت آن ها در پروژه های عمرانی مشخص می شود. سازه نگهبان خرپایی یکی از متدوال ترین روش ها برای پایدارسازی دیواره ها در عملیات گودبرداری است. این سیستم یکی از روش های مؤثر و اقتصادی برای نگهداری دیواره حفاری عمیق است و کاربردش در پروژه های شهری، تونل سازی، پارکینگ زیرزمینی و زیرساخت های شهری مشهود است.

در این گزارش می خواهم شما را همراهی کنم تا بدانید سازه نگهبان خرپایی چیست، چه مزایایی دارد، در چه شرایطی استفاده می شود، اجزایش چه هستند، نکات طراحی و اجرا کدامند و چطور در پروژه شما جای می گیرد.

سازه نگهبان خرپایی چیست؟

به زبان ساده، سازه نگهبان خرپایی نوعی سیستم نگهداری گود است که از خرپاها و المان های افقی و عمودی تشکیل می شود. به جای روش‌ های سنگین و پوششی، در این روش از خرپاهای فلزی یا ترکیبی فلز-بتن استفاده می شود که با اتصالات مناسب، بار دیواره گود را به سازه های جانبی منتقل می کنند. این روش نسبت به روش های سنتی (مثل نیلینگ، تاپ دان، شمع و انکراژ) مزایایی همچون سرعت اجرا، هزینه کمتر در بعضی مواقع، انعطاف پذیری بیشتر و اشغال کمتر فضای پروژه دارد.

در واقع، خرپا به معنی قاب مثلثی است که معمولاً از تیرها و مهارهای افقی و مورب تشکیل شده است. وقتی سازه نگهبان خرپایی در گود نصب شود، خرپاها بین دیواره و فضای باز گود قرار می گیرند و نیروهای جانبی خاک را کنترل می کنند.

سازهنگهبان خرپایی - ماندگار خاک

مزایای استفاده از سازه نگهبان خرپایی

چند مزیت مهم وجود دارد که باعث شده سازه نگهبان خرپایی انتخاب خوبی باشد:

  • سرعت اجرا: چون تولید قطعات می تواند پیش ساخته باشد، اجرا در کارگاه سریع تر است نسبت به روش های کامل زمینی یا اجرای شمع های عمیق.
  • هزینه نسبتاً پایین‌تر در شرایط مناسب: در پروژه هایی که عرض گود زیاد نیست و فشار خاک زیاد نیست، هزینه نسبتاً مناسب است.
  • انعطاف پذیری طراحی: در شرایطی که شکل گود نامنظم باشد یا فضا محدود باشد، سازه نگهبان خرپایی می تواند با تغییر فاصله خرپاها، ارتفاع و اتصالات سازگار شود.
  • کاهش مصرف مصالح سنگین: برخلاف دیواره شمعی یا روش های خاک نگاری پیچیده، سازه خرپایی می تواند مصالح کمتری مصرف کند.
  • قابلیت باز و بسته شدن و بازپس گیری مصالح: در پروژه های موقتی یا پروژه ای که پس از اتمام گودبرداری نیاز باشد بعضی اجزا برداشته شوند، خرپاها را می توان جمع کرد و مجدداً استفاده نمود.
  • کاهش بار مرده اضافی: چون سازه نسبتاً سبک است، بار مرده ای که به زمین تحمیل می کند کمتر است.

البته باید تأکید کنم که مزایا وقتی به خوبی طراحی و اجرا شود حاصل می شوند؛ اگر طراحی ضعیف باشد یا انتخاب مصالح نامناسب، اثر معکوس خواهد داشت.

معایب و چالش‌های سازه نگهبان خرپایی

سازه نگهبان خرپایی، هرچند یک روش مؤثر و اقتصادی برای پایدارسازی گودهای ساختمانی است، اما محدودیت‌ها و چالش‌های خاص خود را دارد. این محدودیت‌ها نه تنها به شرایط زمین و عمق گود مربوط می‌شوند، بلکه به طراحی، نصب، نگهداری و شرایط محیطی نیز وابسته هستند. شناخت دقیق این معایب برای انتخاب درست روش، کاهش ریسک، افزایش ایمنی و تصمیم‌گیری مهندسی ضروری است.

  • وابستگی به شرایط خاک
    خاک‌های سست، ماسه‌ای یا دارای نشست بالا نمی‌توانند فشار جانبی را به طور یکنواخت تحمل کنند، در نتیجه احتمال شکست موضعی یا ریزش دیواره افزایش می‌یابد.
  • محدودیت در عمق گود
    سازه خرپایی برای گودهای عمیق‌تر از ۱۵ متر مناسب نیست. در این شرایط نیاز به اعضای بزرگ‌تر، مهاربندهای اضافی و تجهیزات سنگین وجود دارد که هزینه و زمان اجرا را افزایش می‌دهد.
  • نیاز به دقت بالای اجرایی
    نصب ستون‌ها، مهاربندها و تیرها باید دقیق و طبق تراز طراحی باشد. کوچک‌ترین خطا در زاویه یا محل اتصال می‌تواند کل تعادل خرپا را برهم زده و خطر ریزش ایجاد کند.
  • خوردگی و کاهش دوام مصالح
    فولاد در محیط مرطوب یا گودهای دارای آب زیرزمینی به سرعت دچار زنگ‌زدگی می‌شود. عدم استفاده از پوشش محافظ استاندارد مانند اپوکسی یا گالوانیزه، مقاومت سازه را کاهش می‌دهد.
  • محدودیت فضا و دسترسی
    در پروژه‌های شهری با فضای محدود، نصب خرپا و حرکت تجهیزات می‌تواند مشکل‌ساز باشد و اجرای برخی اعضا دشوار شود.
  • مدیریت فشارهای ترکیبی و غیرعادی خاک
    بارهای ناشی از آب زیرزمینی، بارهای ترافیکی و لرزش‌های محیطی می‌توانند عملکرد سازه را تحت تأثیر قرار دهند. بدون پایش و کنترل دقیق، احتمال حادثه افزایش می‌یابد.
  • چالش برچیدن سازه پس از اتمام گودبرداری
    مرحله جمع‌آوری خرپا نیازمند دقت بالا است. حذف نامناسب اعضا می‌تواند باعث نشست دیواره یا آسیب موضعی شود و مدیریت پروژه را پیچیده کند.

شناخت و مدیریت این معایب و چالش‌ها، همراه با استفاده از تیم متخصص و مجرب، کلید اجرای موفق سازه نگهبان خرپایی و کاهش ریسک‌های پروژه است. بهره‌گیری از تیم حرفه‌ای با تجربه عملی و ابزارهای مناسب، ایمنی، پایداری و دوام سازه را تضمین می‌کند.

عکس سازه نگهبان خرپایی

شرایط کاربرد سازه نگهبان خرپایی

سازه نگهبان خرپا نمی‌ تواند در همه شرایط‌ها بهترین گزینه برای پایدارسازی دیواره های گود باشد. در ادامه شرایطی  که استفاده از سازه نگهبان خرپایی به عنوان گزینه اول کاربرد زیادی دارد را ذکر می کنیم:

  • ارتفاع گود متوسط: اگر ارتفاع گود بیش از حد زیاد نباشد (مثلاً نه در حد ۲۰ تا ۳۰ متر بسیار عمیق)، روش خرپایی گزینه مناسبی است.
  • ضخامت دیواره خاک مناسب: وقتی خاک بکر و مقاوم دارد و رانش شدید ندارد، طراحی سازه نگهبان خرپایی ممکن است به خوبی عمل کند.
  • محدودیت فضای کناری: اگر در اطراف گود فضای زیادی برای شمع‌کوبی یا سازه‌های جانبی وجود ندارد، خرپاها با فواصل مناسب می توانند جای کمتری اشغال کنند.
  • موقتی بودن پروژه یا نیاز به بازگشت فضا پس از اتمام: چون قطعات را می توان جدا کرد یا جمع کرد، برای پروژه‌ هایی که نیاز به بازپس گیری زمین است، گزینه خوبی است.
  • محدودیت زمان اجرا: در پروژه‌ هایی که زمان در اولویت است، اجرای سریع سازه خرپایی می تواند مزیت باشد.
  • پروژه‌ هایی که بارهای جانبی متوسط دارند: اگر بار جانبی خاک زیاد نباشد یا فشار آب زیرزمینی زیاد نباشد، سازه نگهبان خرپایی عملکرد خوبی دارد.

در مقابل، در شرایطی که خاک بسیار ضعیف است، وجود نفوذ آب زیاد، ارتفاع گود بسیار زیاد یا فشار خاک زیاد، فضای پروژه با محدودیت روبرو است و امکان تردد ماشین آلات نباشد ممکن است روش های دیگر مثل دیواره شمع و انکراژ یا نیلینگ انتخاب بهتری باشند.

فرآیند طراحی سازه نگهبان خرپایی

طراحی صحیح سیستم سازه نگهبان خرپا شرط لازم برای عملکرد مناسب است. در ادامه مراحل کلی طراحی را بیان می کنم:

۱. بررسی شرایط خاک و ژئوتکنیک

قبل از هر چیز، آزمایش خاک و نقشه زمین و تعیین لایه‌ های خاک، مقاومت برشی، فشار جانبی و سطح آب زیرزمینی ضروری است. این داده ها پایه محاسبه نیروهای جانبی خاک خواهد بود.

۲. انتخاب فاصله خرپاها و ارتفاع سازه

باید تعیین شود که چند خرپا برای کل ارتفاع گود لازم است و فاصله بین خرپاها چقدر باشد. انتخاب این فاصله به بار خاک و شکل دیواره بستگی دارد.

۳. طراحی اعضا (اعضای خرپا، تیرها، اتصالات)

با استفاده از بارهای جانبی محاسبه شده، باید ابعاد اعضا (قطر، ضخامت، طول مهاری و تیرها) انتخاب گردد. مقاومت خمشی، برشی، خمش و برش و پیچش را باید کنترل شود.

۴. طراحی اتصالات

اتصالات باید بتوانند انتقال نیرو بین اعضا را بدون تغییر شکل ناخواسته انجام دهند. پیچ و مهره، ورق های تقویتی، جوش یا پرچ باید با دقت انتخاب شوند.

۵. تعیین تکیه‌گاه ها و پایه ها

باید مشخص شود نیروها چگونه به زمین منتقل می شوند. آیا پایه مستقلی نیاز است یا فقط خود خرپا به دیواره چسبیده باشد؟

۶. بررسی پایداری کلی

باید کل سازه از لحاظ برش، خمش، پیچش و تغییر شکل بررسی شود. همچنین باید بررسی شود که سازه تحت بار ترکیبی (بار مرده، بار زنده، فشار خاک، فشار آب) بتواند ایمن بماند.

۷. طراحی حفاظت سطحی

پس از انتخاب مصالح، باید حفاظت سطحی مناسب (گالوانیزه، رنگ اپوکسی، پوشش ضدخوردگی) انتخاب شود تا دوام سازه در شرایط مرطوب حفظ شود.

۸. نظارت حین اجرا

حتی بهترین طراحی به نظارت دقیق نیاز دارد. در حین اجرا باید کیفیت جوش، فیت کردن اعضا، نصب اتصالات و تراز و اندازه‌گیری ها دقیق کنترل شود. هر گونه انحراف باید سریع اصلاح شود.

اگر همه این مراحل با دقت انجام شود، سازه نگهبان خرپایی می تواند عملکرد بسیار خوبی داشته باشد و خطرات گودبرداری را کاهش دهد.

مراحل اجرای سازه نگهبان خرپایی در ایران

۱. مطالعات ژئوتکنیکی و طراحی اولیه

قبل از هر اقدامی، ضروری است که مطالعات ژئوتکنیکی دقیق انجام شود تا ویژگی‌های خاک، سطح آب زیرزمینی و بارهای وارده مشخص گردد. بر اساس این اطلاعات، مهندسین طراح، ابعاد و فاصله اعضای خرپا، نوع اتصالات و جزئیات اجرایی را تعیین می‌کنند. در طراحی، باید به عواملی مانند فشار جانبی خاک، وزن مخصوص، زاویه اصطکاک و بارهای زنده توجه ویژه‌ای شود.

۲. تعیین موقعیت و حفر چاه‌های شمع

در مرحله بعد، محل دقیق نصب اعضای قائم خرپا مشخص می‌شود. برای هر عضو قائم، چاهی به عمق گود به‌علاوه طول شمع (حداقل ۲۵ درصد عمق گود) حفر می‌شود. قطر این چاه‌ها معمولاً حدود ۸۰ سانتیمتر است. حفر چاه‌ها باید با دقت بالا انجام شود تا از انحراف در نصب اعضا جلوگیری گردد.

۳. نصب اعضای قائم و بتن‌ریزی

پس از حفر چاه‌ها، اعضای قائم خرپا که معمولاً از تیرآهن‌های IPE یا قوطی فولادی ساخته می‌شوند، در داخل چاه‌ها قرار می‌گیرند. سپس، بتن‌ریزی در اطراف این اعضا انجام می‌شود تا اتصال محکمی بین عضو قائم و دیواره چاه ایجاد گردد. این مرحله باید با دقت بالا صورت گیرد تا هیچ فضای خالی بین عضو و بتن باقی نماند.

۴. نصب اعضای مایل و افقی

در این مرحله، اعضای مایل (مهاربند) و افقی (تیرهای خرپا) به اعضای قائم متصل می‌شوند. اتصالات باید به‌صورت مفصلی و با استفاده از جوش یا پیچ و مهره انجام شود. این اعضا به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که بارهای جانبی خاک را به‌طور مؤثر منتقل کنند و از ریزش دیواره گود جلوگیری نمایند.

۵. اجرای شاتکریت یا پوشش نهایی

برای افزایش پایداری و جلوگیری از نفوذ آب، سطح دیواره گود با استفاده از شاتکریت یا پوشش‌های مشابه تقویت می‌شود. این پوشش‌ها باید به‌گونه‌ای اجرا شوند که تمام سطح دیواره را پوشش دهند و از ایجاد ترک یا نفوذ آب جلوگیری کنند.

۶. پایش و نظارت مستمر

در طول اجرای سازه نگهبان خرپایی، نظارت مستمر بر تغییرات دیواره گود، نشست‌های احتمالی و وضعیت اعضای خرپا ضروری است. در صورت مشاهده هرگونه تغییر غیرعادی، باید اقدامات اصلاحی فوری انجام شود تا ایمنی پروژه تضمین گردد.

۷. برچیدن سازه نگهبان

پس از تکمیل عملیات گودبرداری و تثبیت دیواره گود، سازه نگهبان خرپایی برچیده می‌شود. در این مرحله، باید دقت شود که برچیدن سازه تأثیری بر پایداری دیواره گود نگذارد. در برخی موارد، ممکن است بخشی از سازه به‌عنوان نگهدارنده موقت باقی بماند تا از ریزش جلوگیری شود.

پروژه سازه نگهبان خرپایی

نکات اجرایی مهم در اجرای سازه نگهبان خرپا

در طراحی و اجرا ممکن است چالش هایی پیش بیاید که اگر از پیش بدانیم، کار راحت تر می شود:

  • کیفیت مصالح: استفاده از مصالح با کیفیت بالا، به‌ویژه در اعضای فولادی و بتن، برای افزایش عمر مفید سازه ضروری است.
  • اتصالات استاندارد: اتصالات باید مطابق با استانداردهای مهندسی و با دقت بالا انجام شوند تا از انتقال مؤثر نیروها اطمینان حاصل گردد.
  • مدیریت آب‌های سطحی: در پروژه‌های با سطح آب زیرزمینی بالا، باید تدابیر مناسبی برای مدیریت آب‌های سطحی و جلوگیری از نفوذ آب به دیواره گود اندیشیده شود.
  • آموزش تیم اجرایی: تیم‌های اجرایی باید آموزش‌های لازم را در خصوص روش‌های نصب، ایمنی و استفاده از تجهیزات دریافت کنند تا از بروز حوادث جلوگیری شود.
  • تراز دقیق: هنگام نصب خرپاها و تیرها باید تراز دقیق رعایت شود تا توزیع بار متوازن باشد.
  • کنترل انحراف جانبی: اگر خرپا کمی مایل شود، کل سازه توزیع بارش به هم می خورد.
  • جوش و اتصالات مناسب: اتصالات ضعیف، گلوگاه کل سیستم می شوند.
  • پوشش ضدخوردگی به موقع: اگر قطعات آهنی در معرض رطوبت یا شوری قرار گیرند، خوردگی شروع می شود و مقاومت کاهش می یابد.
  • در نظر گرفتن تنش های حین اجرا: در زمان نصب و تغییر تجهیزات، ممکن است تنش های موقتی ایجاد شود؛ باید طراحی به این حالت نیز توجه کرده باشد.
  • پیچیدگی دسترسی به بعضی نقاط: در پروژه های تنگ، دستیابی به نقاط اتصالات و نصب برخی اعضا ممکن است دشوار باشد.
  • همکاری بین تیم های مختلف: هماهنگی بین مهندسین عمران، تیم سازه، مجریان، جوشکاران و ناظر اهمیت دارد.
  • پیش‌بینی تغییرات خاک حین حفاری: وقتی گودبرداری پیش می رود، خاک اطراف ممکن است به هم بریزد یا فشار تغییر کند؛ باید در طراحی این تغییرات در نظر گرفته شود.
  • استفاده از مدل‌ سازی سه بعدی و نرم افزارهای تحلیل: برای کنترل دقیق نیروها، تغییر شکل ها و مطمئن شدن از عملکرد سازه، بهتر است از نرم افزارهای المان محدود استفاده شود.

اگر این نکات رعایت شود، ریسک پروژه کاهش می یابد و بهره وری افزایش خواهد یافت.

مقایسه روش سازه نگهبان خرپایی با سایر روش‌ ها

روش نگهبانیمزایامعایبکاربرد مناسب
سازه نگهبان خرپاییسرعت بالا، هزینه کمتر در شرایط مناسب، قابلیت بازگشت قطعاتمحدود در ارتفاع زیاد، نیاز به طراحی دقیقپروژه‌ های متوسط، پروژه های شهری با فضا محدود
نیلینگ (Nailing)مناسب پروژه‌ های سنگی یا خاک قوی، انعطاف‌ پذیرهزینه اتصالات و کنترل بیشتر، زمان‌بر شدن کارگاهگودبرداری در خاک با مقاومت منطقی
 انکراژتوان تحمل بار زیاد، پایداری بالاتر در شرایط سختهزینه بالا، نیاز به تجهیزات سنگین، اشغال فضاپروژه‌ های عمیق و شرایط زمین نامساعد

همانطور که مشاهده می کنید، در شرایط متوسط تا خوب، سازه نگهبان خرپایی می تواند گزینه بسیار مطلوبی باشد. این سیستم پایدارسازی گود به علت مرسوم بودن نسبتا طراحی و اجرای راحت تری دارد. اما در شرایط ویژه، شاید روش های دیگر انتخاب شود. انتخاب نهایی باید براساس مطالعات ژئوتکنیک، هزینه‌ریزی و زمان پروژه باشد.

لزوم استفاده از تیم حرفه‌ای و متخصص و خطرات اجرای سازه نگهبان خرپایی

اجرای سازه نگهبان خرپایی، هرچند یک روش مؤثر و اقتصادی برای پایدارسازی گودهای ساختمانی است، اما نیازمند تخصص و دقت بالایی در طراحی و اجرا می‌باشد. این سیستم اگرچه مزایای زیادی دارد، اما در صورت کوتاهی در رعایت اصول مهندسی، می‌تواند خطرات جدی برای پروژه، تجهیزات و افراد حاضر در محل ایجاد کند. به همین دلیل، استفاده از یک تیم حرفه‌ای و مجرب در تمامی مراحل، از مطالعات ژئوتکنیکی تا نصب و نظارت، امری ضروری است.

یکی از مهم‌ترین دلایل ضرورت بهره‌گیری از تیم متخصص، پیچیدگی نیروهای وارد بر دیواره گود است. فشار جانبی خاک، وزن اعضای سازه، بارهای زنده و گاهی فشار آب زیرزمینی ترکیبی از نیروهای متغیر ایجاد می‌کنند که طراحی باید قادر به تحمل آن‌ها باشد. هر اشتباه در محاسبه این نیروها می‌تواند منجر به شکست موضعی یا کلی سازه شود. تیم‌های حرفه‌ای با دانش کافی از نرم‌افزارهای تحلیل سازه‌ای و تجربه اجرایی، قادرند نیروها را به‌درستی محاسبه و طراحی اعضا و اتصالات را مطابق استانداردهای روز انجام دهند.

مرحله نصب خرپاها نیز نیازمند مهارت خاصی است. ستون‌های قائم، مهاربندهای مورب و تیرهای افقی باید در تراز دقیق قرار گیرند تا سیستم به صورت هماهنگ عمل کند. کوچک‌ترین انحراف در زاویه مهاربندها یا محل اتصال اعضا می‌تواند تعادل سازه را برهم زده و منجر به نشست ناگهانی خاک یا ریزش دیواره شود. پیمانکار های متخصص ژئوتکنیک و پایدارسازی گود با ابزار دقیق، تجهیزات مناسب و تجربه کافی، احتمال بروز چنین خطاهایی را به حداقل می‌رسانند.

علاوه بر طراحی و نصب، نظارت مستمر نیز یکی از بخش‌های حیاتی در اجرای سازه خرپا است. دیواره گود در طول حفاری و نصب خرپا تحت تغییرات مداوم قرار دارد. تیم‌های مجرب می‌توانند با پایش مداوم تغییر شکل‌ها، میزان نشست و وضعیت اعضای خرپا، هرگونه مشکل احتمالی را شناسایی و پیش از وقوع حادثه اصلاح کنند. عدم نظارت حرفه‌ای، حتی در صورت طراحی دقیق، ممکن است باعث بروز حادثه یا کاهش ایمنی شود.

خطرات بالقوه در اجرای سازه نگهبان خرپایی تنها محدود به تخریب دیواره گود نمی‌شود. ریزش ناگهانی خاک می‌تواند آسیب جدی به ماشین‌آلات، تجهیزات و نیروی انسانی وارد کند. همچنین، در پروژه‌های شهری که ساختمان‌ها یا معابر نزدیک گود قرار دارند، اشتباه در نصب یا عدم کنترل بارها می‌تواند باعث ریزش ساختمان های کناری و خسارات مالی و حقوقی سنگین شود. استفاده از تیم حرفه‌ای و پیمانکار متخصص به کاهش این ریسک‌ها کمک می‌کند و اطمینان می‌دهد که پروژه با کمترین احتمال خطر پیش خواهد رفت.

کیفیت مصالح و پوشش ضدخوردگی اعضای فولادی یکی از قسمتهای مهم در سازه نگهبان خرپا است. انتخاب فولاد مناسب، ضخامت کافی، رنگ اپوکسی یا گالوانیزه، و کنترل کیفیت در محل نصب از عواملی است که به دوام و ایمنی سازه کمک می‌کند. تیم‌های آموزش‌دیده با تجربه عملی می‌دانند که رعایت این جزئیات می‌تواند تفاوت میان موفقیت و شکست پروژه باشد.

در نهایت، بهره‌گیری از شرکت های پیمانکاری متخصص نه تنها باعث کاهش خطرات می‌شود، بلکه به اجرای سریع‌تر و اقتصادی‌تر پروژه نیز کمک می‌کند. اجرای صحیح، پایش مستمر و رعایت استانداردهای ایمنی، تضمین‌کننده بهره‌وری بالای سازه نگهبان خرپایی است و موجب اطمینان خاطر کارفرما و پیمانکار می‌گردد. بنابراین، هرچند این روش اقتصادی و انعطاف‌پذیر است، اما بدون حضور تیم حرفه‌ای، می‌تواند به تجربه‌ای پرخطر تبدیل شود.

استفاده از تیم‌های متخصص، مانند شرکت ماندگار خاک که دارای مهندسین مجرب و تجهیزات کامل است، تضمین می‌کند که سازه نگهبان خرپایی به صورت استاندارد اجرا شود، ایمنی کامل رعایت گردد و پروژه در زمان و هزینه تعیین‌شده به پایان برسد. همکاری با چنین تیم‌هایی، سرمایه‌گذاری در ایمنی، کیفیت و آرامش ذهنی کارفرما است.

https://www.mandegarkhak.com/

دیدگاه ها
  1. در پروژه ما قبلاً از سازه خرپایی استفاده شده ولی بعد از چند ماه بعضی اعضای فلزی زنگ زدند. راه جلوگیری از این مشکل چیه؟

    1. این مورد رایجه، مخصوصاً در پروژه‌هایی که رطوبت یا آب زیرزمینی بالاست. برای جلوگیری از خوردگی باید قبل از نصب، پوشش‌های ضدزنگ مثل گالوانیزه گرم یا رنگ اپوکسی روی سطح اعضا اعمال بشه. همچنین استفاده از زهکشی مناسب و شاتکریت روی دیواره باعث کاهش تماس مستقیم رطوبت با فلز می‌شه. شرکت‌هایی مثل ماندگار خاک معمولاً در طراحی، این جزئیات محافظتی رو از ابتدا در نظر می‌گیرن تا دوام سازه بالا بره.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار + یک =