با پیشرفت سریع محاسبات کوانتومی و احتمال شکسته شدن الگوریتمهای رمزنگاری امضای دیجیتال بر پایه منحنی بیضوی (ECDSA)، امنیت بلندمدت شبکه بیتکوین به یکی از داغترین مباحث جامعه بلاکچین تبدیل شده است. در همین راستا، یکی از پژوهشگران موفق شد برای نخستین بار تراکنش آزمایشی مقاوم در برابر کامپیوترهای کوانتومی به ثبت برساند.
نگرانی اصلی از تهدید کوانتومی (معروف به Q-Day) به آسیبپذیری آدرسهایی مربوط میشود که کلید عمومی آنها به دلایل مختلف در زنجیره افشا شده است. طبق ارزیابیهای Glassnode، حدود ۶.۰۴ میلیون بیتکوین (معادل بیش از ۳۰ درصد از کل عرضه در گردش) با ارزش تقریبی صدها میلیارد دلار در آدرسهایی قرار دارند که با الگوریتم شور (Shor’s Algorithm) روی یک کامپیوتر کوانتومی قدرتمند، امکان استخراج کلید خصوصی از کلید عمومی آنها و سرقت داراییها وجود دارد.
از جمله این داراییها میتوان به بیتکوینهای دستنخورده متعلق به ساتوشی ناکاموتو اشاره کرد.
تراکنش ثبتشده توسط شرکت StarkWare بر پایه سیستمی تحت عنوان بیتکوین امن در برابر کوانتوم (QSB) و برگرفته از طرح مفهومی Binohash توسعه یافته است. در این شیوه، به جای استفاده از امضاهای دیجیتال سنتی که در برابر ماشینهای کوانتومی شکننده هستند، از رمزنگاری مبتنی بر توابع درهمساز (Hash-based Cryptography) استفاده میشود که مقاومت ذاتاً بالایی در برابر حملات محاسباتی کوانتومی دارد.
مزیت اصلی QSB این است که بدون نیاز به تغییر در نرمافزار پایه یا قوانین شبکه، درون چارچوب تراکنشهای فعلی بیتکوین اجرا میشود.
البته این راهکار با محدودیتها و هزینههای خاصی نیز همراه است. ساخت هر تراکنش در روش QSB نیازمند توان پردازش آفچین بسیار سنگینی است که هزینه پردازش محاسباتی با کارتهای گرافیک را به چند صد دلار میرساند.
از این رو، این روش بیشتر به عنوان یک راه فرار اضطراری برای نجات و انتقال داراییهای کلان در معرض خطر طراحی شده است تا تراکنشهای روزمره.
با وجود اینکه تهدید جدی کوانتومی ممکن است سالها با واقعیت فاصله داشته باشد، نهادهای مالی بزرگی مانند بلکراک، کوینبیس و فیدلیتی با اختصاص بودجههای چند میلیون دلاری در حال تحقیق روی رمزنگاری پسا-کوانتومی در بلاکچین هستند.
